BREAKING NEWS

Διδακτικές ιστορίες και μύθοι

Θα ήθελες να ξέρεις

Δημοφιλή Μουσικά Βίντεο

Παράξενα και Ανεξήγητα .

Διατροφή .

Ιστορικά .

Παράξενα .

Ο Επιμένων Ελληνικά

Διάφορα Κόλπα και Κατασκευές

Ο Μαγικός Καθρέφτης

Άκου τώρα φίλε μου μια ιστορία που άκουσα, διάβασα, δεν θυμάμαι και πολύ καλά.
Ήτανε λέει κάποτε πολύ παλιά, πόσο παλιά δεν ξέρω, ένα ζώο που έμοιαζε λέει κάπως τον άνθρωπο.
Ζούσε λέει το ζώο αυτό στα δάση στα βουνά και που αλλού δεν ξέρω, πρέπει να περνούσε καλά γιατί πρόβλημα με το φαγητό δεν είχε κανένα ότι ήθελε το είχε. Τα δέντρα γεμάτα καρπούς και φύλλα άφθονα, το γρασίδι και εκείνο σε μεγάλη αφθονία, την νύχτα ανέβαινε επάνω στα δέντρα και κοιμότανε ήσυχα.
Όλη την ημέρα πότε κάτω από τα δέντρα πότε πάνω σε αυτά, είτε για φαγητό είτε για παιχνίδι, και αν δίψαγε το ποτάμι δίπλα πεντακάθαρο πήγαινε και έπινε όσο ήθελε, παραδεισένια ζωή σου λέω.
Βέβαια εγώ τώρα σου μιλάω για ένα συγκεκριμένο ζώο, αλλά δεν ήταν μόνο του ήτανε πολλά.
Απλά εγώ σου διηγούμαι την ιστορία του ενός.
Με λίγα λόγια το ζώο περνούσε καλά, δεν του έλειπε τίποτα άλλωστε τι να του λείπει τα πάντα γύρω του, μπορεί να μην ήτανε μόνο δικά του αλλά ήτανε ανά πάσα στιγμή στην διάθεση του να τα απολαύσει όσο και όπως αυτό ήθελε.
Μόνο ένα πράγμα του κέντριζε την περιέργεια, γιατί καθώς ξέρουμε τα ζώα είναι περίεργα.
Κάθε φορά που ανέβαινε στην πιο ψιλή κορυφή τον δέντρων, έβλεπε στο βάθος πολύ μακριά, κάπου προς τα εκεί που πήγαζε το ποτάμι, κάτι να λάμπει και έλαμπε μέρα και νύχτα. Πολλές φορές προσπάθησε να πάει να δει τη είναι αυτό που λάμπει, ήταν πολύ περίεργο, μην είναι τάχα κάποιο καινούριο παιχνίδι, κάτι φαγώσιμο, ήθελε να μάθει αλλά κάθε φορά που το έβλεπε και ξεκινούσε να πάει πάντα εμπόδιο στεκότανε το ποτάμι, ήτανε πολύ φαρδύ και βαθύ και δεν μπορούσε να περάσει απέναντι.
Τώρα τα υπόλοιπα ζώα γιατί δεν είχαν αυτήν  την περιέργεια δεν ξέρω, μπορεί και να μην το είχαν δει.
Μια μέρα το ζώο όπως πήδαγε από δέντρο σε δέντρο διαπίστωσε πως όσο προχωρούσε  το φως ερχότανε και πιο κοντά, του φάνηκε σαν παιχνίδι στην αρχή και συνέχισε να πηγαίνει από δέντρο σε δέντρο παράλληλα με το ποτάμι, και αυτό το έκανε και την επόμενη μέρα και την μεθεπόμενη, ώσπου το φως είχε γίνει πολύ δυνατό και φαινότανε τώρα πολύ καθαρά και κοντά του. Παράλληλα όμως όσο προχώραγε και το ποτάμι γινότανε και όλο πιο στενό, μέχρι που σε κάποιο σημείο δίνει ένα πήδημα και βρέθηκε απέναντι.
Γεμάτο περιέργεια το ζώο τρέχει προς τα εκεί που ερχότανε το φως, και ξαφνικά βγαίνοντας μέσα από κάτι φυλλωσιές βρέθηκε σε ένα ξέφωτο αυτό που είδε τελικά μετέτρεψε με μιας την περιέργεια του σε φόβο, δεν ήτανε ούτε κάποιο παιχνίδι που παίζανε κάποιοι γείτονες, ούτε κάτι φαγώσιμο. Απλά δεν ήξερε τη ήτανε.
Απομακρύνθηκε, ανέβηκε σε ένα δέντρο για να περάσει την νύχτα του δεν μπορούσε όμως να κλείσει τα μάτια του το φως λες και το καλούσε να πάει κοντά του δεν το άφηνε να κοιμηθεί.
Την άλλη μέρα το πρωί κατέβηκε κάτω και ξανά πλησίασε, αυτή την φορά με λίγο περισσότερο θάρρος πήγε λίγο πιο κοντά, την άλλη μέρα ακόμη πιο κοντά, μέχρι που τελικά έφτασε κοντά στο φως και κοίταξε μέσα.
Αυτό που είδε τον έκανε να χαρεί, είδε μέσα ένα άλλο ζώο ίδιο σαν του φίλους του, να τον κοιτάει και εκείνο γεμάτο περιέργεια, όπως και εκείνος κοιτούσε.
Τότε τι ακριβώς έγινε δεν είναι εξακριβωμένο, η αυτός πήδηξε στην πλευρά του άλλου, η ο άλλος πήδηξε στην πλευρά την δικιά του, και εντελώς ξαφνικά ήτανε μόνος του να κάθεται μπροστά σε έναν καθρέφτη και να κοιτά τον εαυτό του, και ήξερε ότι ήτανε ο εαυτός του, και ήξερε ότι ήτανε εκείνος και όχι κάποιος άλλος.
Μέσα σε μια στιγμή είχε αποκτήσει κοσμική συνείδηση, είχε αρχίσει να προσδιορίζει την θέσει του στο κόσμο, είχε ανακαλύψει το εγώ του. Και άρχισε να κάνει όνειρα να φαντάζεται πράγματα περίεργα, να φαντάζεται έναν κόσμο τάχα καλύτερο.
Τελικά βαρέθηκε και σηκώθηκε και έφυγε, δεν γύρισε όμως ποτέ στους δικούς του, ούτε που τους θεωρούσε πλέον δικούς του. Έφυγε πήγε σε άλλα μέρη μακρινά να κατακτήσει τον κόσμο που του έταξε τάχα ο μαγικός καθρέφτης έτσι έλεγε τώρα.
Τώρα πλέον δεν ήτανε ο παλιός του εαυτός, τώρα είχε κάτι που πρώτα δεν το είχε, τώρα είχε φαντασία, και είχε αρχίσει να έχει συνείδηση του χώρου και του χρόνου και μέσα εκεί τον εαυτό του βασιλιά κατακτητή, άρχοντα και προστάτη τον πάντων .
Ήθελε να βάλει τάξη στο χάος όπως έλεγε.
Οράματα τα έλεγε .
Τώρα είχε να νοιαστή για πολλά πράγματα, άρχισε να νοιάζεται για τον εαυτό του, για την εμφάνιση του, για την υγειά του, για την καλοπέραση του, άρχισε να τον προβληματίζει το μέλλον του, φοβότανε μην και κάποτε του λείψει τίποτα, άρχισε να φαντάζεται πολλά και διάφορα. Και ότι φανταζότανε στον καιρό έπαιρνε σάρκα και οστά, άρχιζε τα όνειρα να τα κάνη πραγματικότητα και όλα αυτά για το καλώ του.
Για το καλό του πλανήτη όπως έλεγε.
Είχε γίνει λέει άνθρωπος.

Από το βιβλιο  Απαντα Τολίνιο Η δικιά μου Ιθάκη

Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων

Διαδίκτυο τα τελευταία νέα

Ελληνικό Δημόσιο

 
Copyright © 2013 Πανγαία
Powered by Blogger